Ben ağlamazdan önceydi herşey hayatların durgunLuğunda ümitleri sepete koyumdan önceydi rafa kaldırmadan önceydi herşey..

Dedimya ağlamazdan önceydi kaybedişlerim meleklerimi. Susuşlarımda gözlerimdeki yapmur damlaları. Çocuklar kaçırılmadan önceydi çığlıklarım. Evsiz kalmadan önceydi ayrı ana babaların çocukları yuvasız kalmadan önceydi bütün hepsi..

Hayatımdaki bir çok insanın gidişinden önceydi herşey. Kimseziz kalmış nesli tükenen bir hayvan gibi yapa yanlız kalmadan önce. Tusunamilerle yıkılmadan önceydi devletlerim şehirlerim ve ölmeden önceydi enkazlarda anneler babalar yada çocuksuz kalmış anneler babalar olmadan önceydi..

Yitik bir yanlızlıkta yas tutulmuş sevgililer gitmeden önceydi sessizliğim ve doğmadan önceydi onca cocuk sıkıntıları dertleri bilmeden önceydi.

Gitmeden sessiz sedasız bir elveda bile demeden gitmeden önceydi onca intihara sürüklenmiş insanlar ve semeden önceydi aşıklar kara sevdalarını birde bırakıp gitmeden önce çocuklar analarını o toprak yatakta..

Herşeyden önceydi sevgiLerim, herşeyden önceydi.. Şimdi tüm bunlar trajik bir masal kahramanının son cümnleleri mutlu sona ulaşmadan önce hikaye bitmeden önce.. Önceydi işte herşey hep herşeyden önceydi ve bitti kitap kpandı ama Baş kahraman uLaşamadı aslında kahraman olamadı kendi hikayesinde ..

ve Kitap kapandı herşey bitti sandı.. ama dün ya kitap kapansada döndü yaşlandı yüzünde tek bir kırışık olmadan aynalara baktı defalarca hiç bir değişiklik yoktu aslında yaşlanıyordu ama yaşlanmıyordu..

Oysaki sonradan anlayacaktı kitap kapansada masal bitmemişti daha devam edecekti ve onun dünyasıyla sizin dünyanız bir değildi. Gülüms edi ve bekledi milyonlarca yıl için yaşattığı hikayenin tamamnı bekledi durdu.. Kim bilir bir gün.. Belki dedi durdu.. Sonsuza dek ama hep bildi içinde yaşadığı dünyaya birileri birkez daha girecekti.. Umutlandı gülümse di tekrar we bıraktın en derin uçurumlara kendini kayalarda parçalandı yüreği..