TutukLu kaLmış hayatLarımızda ßazen anLayamadığımz ßir çok şeyin suskunLuğu inadına yazıyorum ßu kez..

Herkesin herşeyden ßıkışLarı adına ßir şeyLer yapaßiLme hevesiyLE yanıp tutuşurken henüz kendi hayatıma müdahaLe edemezken ßunu nasıL yapaßiLeceğimin farkına varmanın hüznü kapLarken içimi. ßir parçamın gidenLerLE kayßoLdğunu fark ettim nedensiz.

Sonra neden dedim ßu nedensizLiğe. Sustum ßiraz ve düşündüm..
Dur deseydim işe yarar mı diye..
KimLer kimLeri kaybetmişti asLında nedensiz. SormuşLarmıdır diye düşündüm ßirden..
"Neden yaptın ßunu.. ßiLmiyormuydun o giderse hiç ßişey yapamam brn.."

kimLer kimLeri ni kayßetti ve hergün yeniden ve yeniden kayßediLiyor. He aşkLar ne dostLar ne aiLeLer yitip gidio ßazen kendi içinde ßazen gözLer önünde..

Sonra duruLdum gözLerimden ßir kaç damLa yaş süzüLdü aniden hatta yeniden..

Sonra kim karşı geLeßiLir diye sayıkLadım..
Terk ediLmiştik.. Yeniden ve yeni yeni terk ediLiyorduk ßeLkide..
Hatta şu sınanmamız geLdi akLıma. DeLirtecek kadar fazLA oLaßiLiyormuydu ßu sınama?
SizLer ßir insanı öLdürsek ve ßakaLım onun çocukLarıda ßeni öLdürecek mi diye sınasak? Sınadığımı söyLesek adiL oLacakmıydı..

Kafam karıştı yine yokLuğun ve hiçLiğin su adaLetsiz dünyada varLık ve herşeyLikten önemLi oLduğunu gördüğümde ellerim ayakLarıma doLandı ßirden. Titredim.

Oysa ki defaLarca kez yüzLeşmiştim bununLa. ßirkez daha yeniLerini ve niceLerini görmek ßuz kesmiş eLLerimin ve morarmış dudakLarımın amansızca titreyip garip ßir ürpertiyLe doLmuş oLan içimin cız etmesi yanakLarımdan döküLen göz yaşLarı ve ßirde ordan ßurdan kayßettiğim herşeyLerim.. Sessiz sedasız geçişLerini tamamLadıkLarından sonra saygı duruşLarını ßozmazcasına gözLerim..

YanLız geLdiğimiz ßu dünyadan yanLız gideceğimizi ve her kayßettiğimizin ßu hayat yoLunda ßir adım daha atarken ßüyüdüğümüzü düşünmekten aLı koyamadım kendimi..

Yada ßeLkide.. Her zamanki gißi avutacak ßirşeyLer ßuLdum kendimi..
KimßiLir.. ßeLki ßirgün ßende gittiğimde ßu dünyadan.. Herşeyini kayßeden ßiriLeri oLacaktır..
Kim ßiLir ßelki...