Sessizliklerden kap yaptım kendime,
Kalbimi koydum ve yavaşça saldım denizine...
Şimdi sessizce kaybolan bir kalbim oldu..
Çılgın dalgalarınla boğuldu..
Ağlamaklı suratım korkuya büründü...
Sessizliğim kırıldı yavaş yavaş...
Ve kalbim öğlece boğuldu soğukluğunda,
Şimdi ne ben kaldım geriye nede sıcağın kavurduğu, sen...
Şimdi ağlıyorsun...
Ama biliyorum! Benim için değil...
Yokluğunda kaybettiğin seni yeniden doğurmak için.
Artık... Herşeyi biliyorum...