Son kes yazıyorum seninin için. Sonkes ağLayışım oLuyorsun ßu gece. uzun ßir uykuya daLmadan önce ruhum son konuşmaLarımı okuyorsun ßu gece. Son kez sana ithafen yazıyorum. Hani diyorsunuz ya kutsaL ßir çekim gücü taşıyor yazdıkLarın. aLıyor götürüyor, vuruyor derinden, diLe geLiyor gözlerimden... Son kez ßuhrana uğruyor kaLßim ßu gece.
sonLarım oLuyorsun ve sonLanışım..

Oysa ne ümitler vardı yitirmediğim ve yitiremeyeceğim. ßu gece son yitişLerimLe ßaşßaşa sevdanın çökük küçük omuzLarında işte ßu gece iLk defa öyle sessiz ve öyle sakin ßir ßırakış hissediyorum gözyaşlarımda. Ve sonkez yükLeniyorum o korumasız koLLara.

ßu gece son sonkezLerimi anLatıyorum sana. Sonkes sözümü tutamayışımı ve son kez herşeyi ßırakıp çekip gidişimi.

ZırvaLıyorum.
ßir gün ßir yerLerde yeni ßir hayaLe dalıp gideceğini ßiLiyorum. Ve yine ßirgün o hayaLden ßir saniyeLiğine kendini alırsan ßir yerLerde senin için son atışLarını yaşayan ßir kaLp oLduğunu ve sonbaharın bu hüzünLü günlerinden ßirini her zaman ve her dakika yaşayan o korumasız kaLßin şimdiki yerinin eskici oLduğunu ve eski sahibinin onu aLmasını ßekLediğini hatırLa..

ßu gece ßir son daha hazırLadım asLında.. Kendimden çok sen giderken ardından deLi gißi ßağırmak isteyen ve hiç kapanmak istemeyen defaLarca kes yaLvarmak için çırpınan dudakLarıma ve sana..

"Ho$çakaL.."