Bu gün senlerle dolu bir dünya kurdum yine kendime. her şeyi yeni baştan inşa ettim. Vazgeçmişliğime kapıldım ve seni düşündüm yine. Kimdin sen benim hayatımda. Hangi yarımdın… Yarımım…

Suskun bir deniz gibiydi sana anlatmak istediklerim. Bağırmak dalgalanmak istediğin en büyük günümdüm. Depremlerinde sarstın beni. Her şeyi yıktın. Oysa öyle sağlamdı ki benim temelim.


Gelişin doğum günümün habercisiydi. Yalnız kalmış bir yaşlının en güzel hediyesi belki. Ama gidişin…

Çelik parmaklıkların arkasında kalmış gibi bırakışın… Her şeyi her şeyi yanında götürüşün de… Sevgimi unutuşun…


Gelişin gibi olmalıydı gidişin. Pembe bir rüyadan uyandırmamalıydın beni. Mavi dünyamı karartmamalıydın. Yalanlarına hapsettiğin sevgimi öyle kenara atamamalıydın…