1 Aralık 2008 Pazartesi

İçimdeki ben ağlıyor yine bugün.
Suskun, durgun, kimsesiz…
Göz yaşlarına boğuyor kalbimi..
Ben... Kimim?

Hangi solukta kaybettim kendimi…
Yalan sevdalarda avuttum
Kullanılmış bir oyuncak gibiyim şimdi

Kolları kırık kendini bilmez…
Derin bir mavi benim dünyam
Var oluş ve yok oluşun ortağı

Sevgisiz bir deniz siyaha boyanmış
Yalnız sevişmiş
Yalnız yaşamış…

Bir tek sen mi kaldın suskunluğumun ortasında yapa yalnız ey deli yüreğim
Ne büyük ahların vardı hayallerin, umutların…
Hangi yalan sevda da kaybettin kendini
Sende hiç bilemedin…

Hiç yorum yok: