Sonsuzluğun Şah Damarında..

Yarulmuştu hayatta gencecik yaşına rağmen. Kaybetmişti kayb edeceklerinin hepsini.. Yada hiç kazanamamıştı birşeyleri.. Yokluk içindeydi hayatındaki varlıklar.. Bir yerlerde bir şeyler ölüyordu, parçalanıyordu vazolar ve kimse çizmiyordu onun için kaderin ice cizgisini..

Vazgeçmişti hayatından, unutmuştu hemde en unutulmazları..

Bitecekti onun için zaman. Sessizlik bitecekti, ve duracaktı akıntısı sancılı hayatında.. Bir bir kurtulacaktı düşmanlarından O sırada...

Büyük bir şehrih ıssız sahillerinden biriydi. Son baharın yeni başladığı zamanlardan biriydi. Yada değildi farkında olmadan. Farkında olmakta istememekteydi belki. Yada her ne halttıysa işte. Küçük bir balıkçı teknesini mesken etmişti uzun bir zamandır. Bir orada bir burada dolanır işini görebileceği yerleri gezinip o tekneye gelirdi oraya bırakır kendini ve zamanı geldiğinde enevalesini kanına karıştırıp keyfine bakardı dertlerden uzaklaşmanın. Yada dertsizliği de unutmanın...

Günlerden birinde, ne develer tellal nede pireler berbermiş o günlerde herşey olup bitmiş yada hiç başlamamış belki. Kimin umurunda.. Issız sahilde bir komşu fark etmiş. O kafayala umursamasada çocuk onu umursayacakmış ve bir iki üç derken bir gün karşı karşıaya gelmişler. Stres sinir eksiklik bağımlılık ve dayanıksızlık...

İstiyordu gözlerinde enteresan bir dönmüşlük ve parlaklık vardı. Mordan siyaha dönümsemiş göz altlarında bir şeyler seğrimeye başlamıştı bile. Hızlı adımları ve ihtiyacın getirdiği körlük ile ilerlerken teknesine doğru yerle bir olan ve daha çarpışma esnasında bağırarak sövüşü kum kabarcıklarını bile urkütsede umursamadan devam etmiş. Kalkıp karşısında ne olduğuna bile dikkat etmemiş ve yürümeye devam etmiş oysa...

Tekneye kendini atar atmaz işini görme çalışmalarına başlamış nevale hazırlanıp sessizce kana karışiırken duraksama yada bir an tereddüt ifadesi belirmemiş gözlerinde.. Acıkmış, ihtiyacı varmış yada benzer bişeylermiş işte...


Durgunluğunun kurbanımıydı bilinmez ama o sıralarda oralarda sinirli ve üzgün görünen genç delikanlının göz yaşları hayatın denizlerine çoktan karışsada bu pis denizede bir kaç kez damlamış.. Kısa süredir küçük ikinci sınıf insanların balıkçı teknelerinin bulunduğu bu köhne sahilde yanlız başına dolanırken fark etmişti o enteresan kızı. İlgisini çekmiş ama banane demeyi tercih etmişti. Zaten kendi derdi kendine yetiyordu ve ilgilensede fark etmezdi. Ne paylaşabilecekti bu paçavraların içinde kafasını yerdan kaldırmaktan aciz kızla...

Ani bir patlama ile gerçelkeşen çarpışmanın hayatını değiştireceğini bilememiş. Ağlıyor belkide içinden sövüyodu orada birlyerlerde ve işte hayat. Filmlerden hep farklı oluyordu...

Hiç adeti olmasada bir kararla özür dilemek için karşısında duran kırık dökük tekne kırıntılarının yanına doğtu hızla yürümeye başlamıştı ki bir kaç adım sonra neye şahit olduğunu fark etmesi an meselesiydi..

Olduğu yerde öylece kaldı. İlk kez böyle birşeye şahit oluyordu. Çok duymuş yada yapıldığını bildiği yerlere gelmiş hatta bir çok değişiğini kendiside kullanmıştı ama bunu ilkkez görüyordu. Sessizce bekledi. Başının dönüşünü getirdi göz önüne. Aldığı hazzı düşündü. Rahatlığı.. Enteresan bir şekilde ilgisini çekmişti. Kısa bir süre olduğu yerde bekledi. "Farkımda bile değil.." dedi kendi kendine gülümseyerek ve yürüdü.

Teknenin başına geldiğinde uyuşuk bir beden ve yavaş hareketlerle çevirilen baş ve düşük mor haleli gözlerler ona bakan çok güzel olabilecek kadın evresine yeni girmiş veya girmek üzere bir halde siyah giysilerinin orası burası yırtık bitkin bir tavır ile. "Ne bok arıyorsun burda." dermişcesine sorgular gözlerle karşılaştığında yakut yeşili gözlerin sönüklük ile parlaıklık arasında gidp gelişine tanık oluşu içinde bir şeyleri titretmiş hatta zangırdamıştı sanki.